Voeding staat steeds meer centraal in onze zorgen, en veel televisie- en radioprogramma’s bespreken het en zenden reportages of interviews uit over verschillende gerelateerde onderwerpen.
Maar weinigen bieden daadwerkelijk de mogelijkheid om een onderscheid te maken tussen de voedingsprofessionals. Hier is een samenvatting van de verschillende titels:
Aanrader : Wat is de kinderopvang?
1. Diëtist:
De titel van diëtist wordt verkregen na een driejarige (voltijd) opleiding. Het betreft een bachelor die voldoet aan de eisen van het koninklijk besluit van 19 februari 1997, dat het programma van de cursussen en stages definieert die nodig zijn om de titel van diëtist te verkrijgen.
Een diëtist die in België wil werken, moet een visumnummer hebben dat is afgegeven door de FOD Volksgezondheid (Federale Overheid van Gezondheid). Dit visumnummer is de garantie dat de diëtist daadwerkelijk beschikt over een accreditatie die door dit ministerie is gevalideerd. Het voordeel van deze goedkeuring voor patiënten is een garantie van professionele kwaliteit, verkregen onder andere door de bescherming van de titel van diëtist en de verplichting voor elke diëtist om permanente vorming te volgen.
Aanvullende lectuur : Wat is de beste dierenverzekering?
Sinds 1 september 2011 mogen alleen de houders van een accreditatie het beroep van diëtist uitoefenen. Het is ook belangrijk op te merken dat alleen consultaties met geregistreerde diëtisten (of artsen natuurlijk) worden vergoed door gemeenschappelijke gezondheidsfondsen!
De opleiding in diëtetiek is een grondige opleiding in voedingskennis, fysiologie en pathofysiologie van voeding. Het omvat uitgebreide theoretische cursussen over voedselcompositie, aan voeding gerelateerde ziekten en hun beheer, enzovoort, en verschillende stages (wekelijks kooklessen, praktische lessen in diëtetiek, gevolgd door stages in ziekenhuizen, industrie, onderzoekslaboratoria, medische centra…).
Updlf heeft onlangs van de FOD Volksgezondheid het recht verkregen voor alle diëtisten om de titel van diëtist-nutritionist te dragen.
2. Nutritionist:
Aangezien de titel van nutritionist niet beschermd is, kan iedereen die een cursus voeding heeft gevolgd – of deze nu elementair of kort (of niet) is – de titel van nutritionist gebruiken:
- Bijvoorbeeld, tijdens mijn opleiding aan de UCL in biomedische wetenschappen – Richting menselijke voeding, hebben sommige studenten geneeskunde of farmacie ervoor gekozen om een voedingscursus te volgen die 18 uur les per jaar omvatte als optie. Deze apothekers of artsen zouden dus een bordje “nutritionist” kunnen hebben. En in het geval van artsen, kunnen ze profiteren van de steun van de mutualiteiten. Er zijn hooggekwalificeerde artsen en nutritionisten, maar de sector is niet gereguleerd, het is moeilijk om zeker te zijn als je hun consultatieruimtes binnenkomt.
- Andere studenten, die de volledige opleiding in biomedische wetenschappen – Menselijke voeding hebben afgerond, kunnen ook “nutritionisten” worden genoemd. De cursus Voeding (Master) is een zeer uitgebreide en diepgaande opleiding die alle aspecten van voeding omvat: (bio-)chemie, fysica, fysiologie, microbiologie, anatomie… en natuurlijk de belangrijkste cursussen in algemene diëtetiek, pediatrische diëtetiek, toxicologie, enzovoort, evenals de zeer geavanceerde leer- en wetenschappelijke kritischheid. De Master in Biomedische Wetenschappen – Richting Menselijke Voeding is een universitaire opleiding van 4 jaar (of 5 jaar als je een bachelor hebt en we het overgangsjaar volgen voordat we naar de Master gaan). Het omvat theoretische cursussen en een bijna volledige stagejaar (meestal in een onderzoekslaboratorium). De Master in Voeding alleen stelt je niet in staat om een adviespraktijk te openen, omdat het niet voldoet aan de eisen van het Koninklijk Besluit van 19/02/1997. Over het algemeen zijn studenten die deze cursus hebben gevolgd meer betrokken bij fundamenteel of niet-fundamenteel onderzoek in voeding.
- Ten slotte zijn er mensen die eerst een diploma in diëtetiek (bachelor) hebben behaald en die “meer willen leren” of liever hun kennis over diëtetiek/voeding willen verdiepen en die doorgaan met de Master in biomedische wetenschappen – Richting Menselijke Voeding. Deze mensen zijn dus echt diëtisten en nutritionisten, aangezien ze alle aspecten (voeding, fysiologie, mechanismen) van voeding en dieet grondig begrijpen.
3. Nutritherapeut:
Op de opleidingssite voor nutritherapie staat dat “nutritherapie een discipline is die met het lichaam zijn eigen taal spreekt, met de moleculen waaruit het bestaat (aminozuren, vetzuren, vitamines, mineralen…) en die het in staat stelt om te functioneren en de moleculen te sluiten, afgeleid van de plant biochemie”. De officiële site denkt zelfs na over het definiëren van een diëtist, een nutritionist en een nutritherapeut, en geeft de diëtist en nutritionist een enigszins… beperkte definitie! De volledige opleiding (12 modules, in totaal 180 uur) wordt momenteel verzorgd door een voedingsarts (in het opleidingscentrum van Namen). Deze opleiding en de verschillende aangeboden conferenties staan open voor iedereen, of het nu gaat om een basis wetenschappelijke opleiding of niet. Nutritherapeuten maken regelmatig gebruik van voedingssupplementen, wat leidt tot extra kosten (en totaal onnodig). De website van de CFNA vermeldt dat “het belangrijk is om de complementariteit tussen het beroep van nutritherapeut en dat van diëtist te prioriteren”. Het is echter belangrijk op te merken dat nutritionisten geen accreditatie hebben (visumnummer afgegeven door het federale ministerie van Gezondheid), in tegenstelling tot diëtisten wiens werkgebied gereguleerd is. Hun diensten worden dus niet vergoed door mutualiteiten of verzekeringsmaatschappijen.
4. Naturopath:
Volgens de Unie van Naturopathen van België is naturopathie complementair aan de conventionele geneeskunde. De opleiding bestaat uit 2 cycli: Adviseur in Vital Hygiene (de opleiding kan daar eindigen), en vervolgens naturopathische gezondheidspraktijk. Het is duur, meer dan 4x de prijs van een mineraal aan de universiteit! De opleiding omvat slechts een zeer klein deel dat aan voeding is gewijd, genaamd “Voeding en dieet” (sic!). Het bestaat voornamelijk uit cursussen zoals iridologie, hydrotherapie, oligotherapie, apitherapie, enzovoort. Geen van de docenten is diëtist of arts. Bovendien is de titel van naturopath niet erkend, de praktijk wordt dus niet gecontroleerd door enige autoriteit en daarom kan men zich ‘s nachts zonder enige opleiding naturopath noemen (zie artikel RTBF). Naturopathen hebben geen accreditatie (visumnummer afgegeven door het federale ministerie van Gezondheid), zodat hun diensten niet worden vergoed door mutualiteiten of verzekeringsmaatschappijen.
Conclusie
Laat je niet misleiden door de nieuwe modetrends die de terugkeer naar het natuurlijke, zelfgenezing of zelfzorg aanbevelen… slecht of gevaarlijk uiteraard, maar wanneer je vragen hebt over je voeding, is het essentieel om twee keer na te denken over de ontvangen adviezen. Vooral diegenen die aanbevelen om een voedingsmiddel of een andere voedselgroep te elimineren of het gebruik van voedingssupplementen voor te schrijven.
Lees ook het artikel dat is gepubliceerd op de officiële website van Franstalige diëtisten, evenals dat gepubliceerd door de RTBF.
De lijst van diëtisten die zijn goedgekeurd door de FOD Volksgezondheid kan worden geraadpleegd op www.lesdieteticiens.be.
Tag : word nutritionist